دو سال منتظر بودم طرحم تموم شه که روز آخر بیام اینجا بنویسم تموم شد ولی خورد به قضایای این چند وقت و حوصله هیچی رو نداشتم

حدود شیش هفت ماه با وضع روحی داغونی که داشتم سعی کرده بودم کراشمُ فراموش کنم

تقریبنم موفق شده بودم تا اینکه هفته قبل بعد از ماه ها بی خبری کامل بهم زنگ زد

و همون ده دقیقه کافی بود تا دوباره هوایی شم

تنها جنبه مثبت زندگیم اینه که دیگه کارمند نیستم و لازم نیست شیش صبح از خواب بیدار شم